Tuesday, July 24, 2012

One of the sweetest things he ever did. ❤

Today, we were together almost the whole day. Of course I was very happy because we had our own bonding time again, girlfriend-boyfriend wise. Haha!

It was after we ate our second bacsilog. He played Jam's guitar playing random chords (w/ a little singing). He just strumed, strumed, and strumed. Then I requested if he could sing a song for me. *aegyo* But he said he'a out of songs and was not used to playing guitar anymore. I suddenly came up with a joke, "Buti pa si Clang, nakakantahan mo." Then slept for a few minutes. I was not mad at him or anything. It was just a mere joke. :). I was surprised when I woke up and he told me that he already have a song for me. I was very touched because he was damn serious. Then he played it: "It Will Rain by Bruno Mars". Awwwww. Thankyou ming. ❤. I kissed and hugged him after. It felt like a fairytale.

I was damn touched. I'm proud to call him my boyfriend. ❤

Thursday, July 19, 2012

Happy 1st month, ming.


July 18, 2012. First month namin as mag-on na talaga, officially. Syempre sobrang saya ko lang kasi sawakas, nagkaron na ako ng matinong kamonthsary. Nung hs kasi, puro joketime lang pero ofcourse sa puso, hindi. :). Anyway, naeexcite na talaga ako para sa pagkikita namin ngayong araw kasi may mini surprise ako para sakanya. Gumawa ako ng collage ng pictures namin sa isang picture frame. Tapos may letter pa yon sa likod. Wala na akong pake kahit mapa-effort pa ako. Kung para sakanya lang din naman, wala yon. I know kasi that I will be able to make him happy once makita niya yon. :). I know..

Ang kulit lang nung bago kami magkita. Tinawagan ko pa siya habang pa-quirino palang siya tapos di na namin binaba. Hinintay ko na hanggang sa makarating siya dito sa dorm. Syempre, sobrang saya ko na non! Happy 1st month, Ming! Mas naexcite pa ako nung ibibigay ko na sakanya yung gift ko. Praise God, natuwa talaga siya at hinding hindu ko makakalimutan yung sinabi niyang "Ang effort mo, ming." Ewan ko, feeling ko yun yung thank you niya sakin. Ang sarap lang pakinggan. :).


After, we cuddled. Yun lang ginawa namin hanggang sa magtime na para mag p.e ako. Nag p.e lang ako saglit tapos babalikan ko nalang siya sa dorm. Medyo late pa nga ako nakarating pauwi kasi naligaw pa yung driver ni Maine tapos ang lakas lakas pa ng ulan. 

After p.e.. Kinita ko na rin ulit siya dito sa dorm. Wala, nganga lang kami pareho. Natulog lang kami. Haha. Kawawa. Pero ayun, masaya naman na ako basta andyan lang siya. Yung presence palang niya, ok na sakin yun. :). Then ayun, soon umuwi na rin siya.
Thank you for the time, ming! Wala man tayong ginawa masyado outdoor ngayong monthsary natin, masasabing kong nag-enjoy ako kasi kasama kita. Iloveyou ming! ❤

HAPPY 1st MONTH AGAIN! ❤

Saturday, July 14, 2012

There it goes again.

And so I thought everything is going to be perfect, a problem shows up again. It hurts, really. It seems like there are no perfect LONG time to be with him.

Despite of this fact, I have to believe that wrong things are always replaced by better ones. I know I'll be perfectly happy soon.. I know. :)

Friday, July 13, 2012

Reality, hard but worth it. :)

Bakit ganon, pag may plano kaming magkita, palagi nalang hindi nasusunod yung planong oras? :/. Wala lang. Nakakadown lang kasi I always expect. Pero palaging hindi nangyayari. Like kunyare, may usapan kaming magkikita kami bigla nalang uulan ng napakalakas (kagaya ngayon) tapos may iba siyang gagawin na akala ko saglit lang, eh medyo matagal pala. Haha.

Siguro nga, kailangan ko na tanggapin yung fact na busy na tao talaga si Nigel. I'm happy for him actually kasi active siya sa school at sa lahat ng ginagawa niya. Tumatanda na rin kasi tayo eh. Kailangan na natin maging seryoso sa mga bagay bagay. Kailangan nang tingnan ang realidad na, wala nang laro laro at wala na tayo sa stage na yon. And oo, kailangan na rin talaga niya magconcentrate sa studies niya lalo na't may pinanghahawakan siyang scholarship. Sabi nga niya, do or die ang laban. Hindi siya laro na may replay button. Pag natalo, tapos na.. wala na. Kaya kailangan ko siya suportahan dun. Alam ko namang kayang kaya niya yun! :)

Yep, so that's it. I'll just go with the flow and do my best not to be a burden to him. Gagawin ko yung best ko para mapakita sakanya na andito lang ako at susuporta sa lahat ng bagay na ginagawa at gagawin niya. Sa ngayon, hindi ko muna dapat isipin ang pangsariling kaligayahan ko na makasama siya. Ang importante, yung maging successful siya sa buhay niya. Once na maabot na niya lahat ngyon, magiging ok din naman ang lahat. :).

Kaya Ming, fighting lang ng fighting! Magtiwala ka lang sa sarili mo at malayo ang mararating mo. Gagawin ko rin yung best ko.. para maging mabuting girlfriend mo. :) ILOVEYOU! ❤

Sunday, July 8, 2012

Ano ba talaga?

Okay, medyo nalabuan lang ako sa sarili ko. Sabi ko sa last post ko, "he ALWAYS makes me feel secure-- blah blah." Pero may nirarant ako dun sa last last post ko. Hahaha. Labo lang, te? 😁. Hmm. Basta, syempre naman mas lumalamang parin yung pagmamahal na pinapakita niya sakin. May mga times lang talaga na masyado ko pinag-iisipan mga bagay bagay. Haaaay, yun lang.

:3

Saturday, July 7, 2012

You already did, Ming. ♥

A while ago, we're talking via text. You know what, I can never compare his sweetness to any other guy in this world. He's just.. TOO SWEET. He always makes me feel secure in his presence. He always makes me feel that I'm the only girl he would love, this much. *Sighs* I realized that our love life is like those in fairy tales. We try our bests to show how much we care and love each other. There are almost no "away" at all. We are positive thinkers, we understand each other when one commits a mistake, we don't let these little things ruin our own perspectives about the relationship, so I guess that's why. I'm really happy to what's happening with our relationship right now. Since I said yes and accepted him as my boyfriend, I could really feel that what we have became stronger than ever. We now value and appreciate each other's company even more. 

*Okay cut. I'm on the phone right now. (Talking to him.) Teehee~*

Anyway, (Still talking to him) As I was saying.. we were talking through text earlier. We were talking about "us" again. Those were the moments I cherished the most. Why? Simply because those moments or simple messages are my proofs that he loves-- Okay, why am I depending on words? I should depend more on actions, right? Haha. Well I guess I just want to read those messages over and over again. . Okay, I'm really not getting to the point here. As I was saying (again), we were talking through text. At one point, I got to tell him that going to many places is the perfect date for me. I also told him that I would be the happiest girl in the world if that ever happens. I know that will happen one of these days, or years. Then he replied, "Someday ming. I will make you the happiest girl in the world."


I was truly touched when I read that because I know he means it. But you know what ming? You already made me the happiest girl in the world. In those countless times and moments I was with you, or simply just by talking to you.. I am the happiest girl. I felt genuine happiness when I'm with you, ming. Even just by thinking of you and your ways of loving me, makes me happy. That's how happy I am, ming. I don't care how many times I say "happy" here but it's true..

I'M HAPPY BECAUSE GOD GAVE ME YOU.  I THANK HIM FOR THAT.

I really hope that this relationship will last. We are still young and I know that we still have our own priorities but.. I will do my best to make this all work so when the right time comes, I could say that we have build the strongest foundation. 

Tuesday, July 3, 2012

Sometimes.. I just feel.. *sighs*

Minsan talaga, may kakaiba sakanya. Ngayon ko lang naisip to lahat. Wala lang, di ko rin alam. Sometimes, he just makes me feel that I'm less of a priority to him. I don't want to sound selfish.. That's just what I really feel.

I know I'm overeacting again. Ang lalim ko na naman mag-isip. Kanina, hindi man lang siya nagsabi sakin na kakain pala siya with friends, eh minsan ko na nga lang siya makasama. Ako kasi, gusto ko talaga imaximize yung time naming dalawa para sa isa't isa. 1 hour is a very big thing for me already. Yung tipong madagdagan lang ng onteng oras pagsasama namin, masaya na ako. SOBRANG SAYA. Tapos neto lang, kung di ko pa siya ippm sa fb na replyan ako, di nya ako rereplyan just because he's doing something in the internet while ako, nag-aaral yet.. Nakakapagreply naman sakanya ng ayos. :/. These past few days, palagi nalang niya ako late nasasabihan ng mga bagay bagay. Ok, I'm really becoming the demanding person here. I don't know, I'm the happiest person kasi pag magkasama/magka-usap kami. Kaya ganto ako. Haaay, wala akong pinagkaiba sa ibang babae eh, nakakainis. Jan naman, palibhasa ba naging boyfriend mo na yung tao, ganyan ka na?

Actually, I always understand him naman. After he said his side, ok lang ako ng ok lang (Ok naman talaga). Ewan ko, minsan lang kasi parang iba na sakin. Sa mga ginagawa nya, It somehow bothers me. I don't exactly know kung pano, but I'm pretty sure.. It bothers me. Worst part? He doesn't know what I feel. I guess, not even a clue.

Naiintindihan ko siya, palagi naman eh. At willing ako intindihin siya kasi naiintindihan ko naman talaga. May parang hole lang na kelangan fill-upan. Ganon yung feeling. Minsan kasi, hindi rin nya alam yung nagagawa niya. Ok lang yun sakin kasi ganon naman din akong tao yun nga lang, sa ibang paraan.

I want to get the exact words if what I feel right now. Hmm. Let me think.. Ah!

Si Nigel, minsan kulang parin para sakin. Siguro kasi.. MASYADO LANG AKO MAGMAHAL.

^Got it. Wewwww. Okay, gonna study again. :). Thank You God. Chao!