Oo nga naman.

Nakapag-usap kami ng friend ko about sa last blog post ko. Tinanong ko siya kung ano ba dapat gawin ko. This was what she said:

"Patawarin mo na. Sabihin mo sakanya na huli nya yun. Wag na kamo sya magsinungaling ulit sayo.. kasi masakit kamo. As in sobrang nahhurt ka pag nagsisinungaling sya sayo kahit sa simpleng bagay. Sabihin nalang nya kamo ung totoo kesa magsinungaling. Kasi mas masakit na malaman na nagsinungaling sya kaysa dun sa rason nya. Maiintindihan mo naman kamo yung rason nya kung reasonable naman. Ganon. Pag nasundan pa kamo yun, eh baka di nya magustuhan ang mangyare kaya please lang wag na ulit. Tas ayun, para okay na kayo. Kahit naman patawarin mo yan babawi't babawi yan sayo. Kahit naman alam nyang okay na kayo, alam pa rin nyang wala ka na "masyadong" tiwala sakanya. Kaya babawi talaga yan sayo ng bongga. 😊 kaya mas okay ng patawarin mo. 😊"

Kung tutuusin nga naman, di rin ganon kalaki ang kasalanan ni Ming. Sadyang nadala lang ako mga emosyon ko kaya nagmukhang malaki kasalanan niya. Hahaha. Ang sakit lang kasi talaga lero ngayon nabawasan na dahil dito. Thank you, Maine. You're a great friend.

Pinatawad ko na si Ming with all my heart. Ok na, maluwag na pakiramdam ko ngayon kahit papaano. Nagsorry na rin ako for thinking of giving up so fast. Pathetic lang talaga. Pero ayun, masaya ako na ganto na feeling ko ngayon. Thank you, God. :)

And he did it again.

Nagsabi ako sakanya na next time, galingan naman niya pag magsisinungaling siya. BOOM. Kaya nagsabi agad siya na papunta na siya. Parang surprise ang plano niya. Pero MAY MALI TALAGA EH. Nafeel ko yon. Kaya hindi ko siya tinitigilan and eventually, umamin na siya. Napakasakit. Sobrang sakit. Bakit niya kailangan gawin yon!? Bakit kailangan niyang magsinungaling sakin. Naisip ko tuloy, ilang beses na kaya niyang ginagawa sakin tong ganto.

Lumipas ang oras, pumunta parin talaga siya dito kahit pinipigilan ko na. Masakit isipin na gusto na niyang pumunta kasi alam niyang galit na ako sakanya. Nagkita kami at last. Nung una, di talaga siya makatingin sakin. As ing hindi, siya pa mismo nagsabi. Nag-usap kami. Hawak hawak ko na yung bracelet ko at balak ko na ibalik sakanya. Ayoko na, ayoko nang maulit ulit tong ganto. Pangalawa na to. Pero nung nakita ko siyang napaluha, medyo nagbago isip ko. Napakahirap nung andon pa ako sa sitwasyon. Then tumaas siya. We really talked. Sinabi niya sakin mga dahilan niya. Sa totoo lang, may point naman siya. Pero yung fact kasi talaga na nagsinungaling siya, masakit talaga eh. Ang hirap pakawalan nalang.

May point sa pag-uusap namin na magbreak-up muna kami at pag naayos na ni niya sarili niya, bumalik na siya sakin. We actually removed our bracelets and exchanged. Pero sa usapan namin yun, di natuloy. Kasi naman sabi niya sakin ganon parin daw. Magtetext parin daw siya palagi, mag gogoodmorning etc. Just what normal boyfriends do. Kaya binawa ko na, wala rin pala eh. Atsaka, feeling ko mahihirapan din ako at siya sa ganon. Kaya di namin tinuloy. Teehee.

It all ended up, napagbigyan ko ulit siya. Kailangan eh, kasi di magwowork tong relationship na to pag dun palang, wala na. Sa ngayon siguro, wala na naman akong tiwala sakanya. Ayoko na mag-expect na mababalik ulit yon. si God nalang ang bahala kung anong mangyayari. :)

Swerte pala ako.

These past few days, nasstress ako sa mga naririnig ko galing sa mga kaibigan ko. Yung mga lovelife nila, parang disaster na ngayon. Hindi ko maintindihan bakit ang mga lalaki paminsan, likas na manloloko.

First kwento. Yung about sa kaibigan kong si girl. Yung about sakanya at kay guy na ayos naman noon, ngayon wala na. Bigla nalang daw lumabo si guy at na found out pa ni girl na sex lang ang gusto ni guy I mean, hindi siya mabubuhay pag wala yung "need" niyang yon. To add on, si guy may girlfriend. Ang saklap diba? Napaka walang kwentang lalaki.

Second kwento. Yung about naman sa kaibigan ko ulit na si girl. Etong kwento nila medyo magulo eh. Pareho kasi silang may mali. Pero syempre kung may pipiliin parin akong side, aba sa babae yon. Ever since kasi, nasira na yung tiwala ni girl kay guy dahil sa isang nangyari. Tendency, less trust, more control. Yon ang nangyari sakanila. Kaya maraming bawal pagdating ni girl kay guy. Dahil don, nagtago si guy ng mga bagay bagay, lahat ng bawal like pakikipag-usap masyado kay *insert pinagseselosang girl here*, pagtingin ng mga profile ng kung sinu-sinong babae sa fb. Kaya ayun, nagrebelde si guy at ginawa yon lahat ng patago. I know the reason why he hid it from girl para hindi mahirt si girl? Pero naiisip ko lang.. BAKIT? Bakit pa kailangan gawin ni guy yon? Diba kung may respeto naman talaga siya kay girl, malaman man ni Danica yon o hindi.. hindi nya gagawin simply because he wants to respect his girlfriend. Yun ang mali ni guy on my own perspective.

Last kwento. Sa totoo lang dito ako may pinakarant. Nakakainis kasi talaga. Yung kapatid ng boyfriend ko, minsang nagmahal. Ok sila pero ganon ganon lang, iniwan siya ni guy. Isang buwan sila di nag-usap. Walang sorryhan na naganap o kung ano man. Etong si girl nag-gm one day at nagreply si guy ng "hello :)" at nagkamustahan sila. Nabalitaan ko pa na si guy, parang flirty ulit ang dating kay girl. Sobrang nainis ako don. Kasi nakakagag* talaga. Iiwan tapos babalik na parang walang nangyari? Pwede ba. That's not how you treat a girl like. Kaya ayun, dineretso ko na si girl na hindi siya mahal ni guy. Which I think is the TRUTH. Masakit? Yes. Pero yun ang reality. Kailanman, hindi magiging masaya kung ikaw lang ang tunay na nagmamahal. It's a give and take system. It will always be.

So yan. Yan yung mga kwento g nasagap ko thes days. Dahil sa mga yan narealize kong..

SWERTE PA PALA AKO.

I know posible na nasasabi ko lang to kasi okay ang sitwasyon namin ngayon. But anyway, I will still say it. Napakaswerte ko sa boyfriend ko. Hindi siya yung tipong lalaki na walang ibang inisip kung di ang sarili. Iba ang takbo ng isip nya. Makita lang nyang masaya ako, masaya na rin siya. Gagawin niya ang lahat ng kaya niya mapasaya lang niya ako. Siya yung tipong lalaki na hindi lang sex ang hanil sakin. Siya yung tipong lalaki na malaki ang respeto sa mga desisyon ko. Siya yung tipong lalaki na bababain ang pride, hindi lang ako maka-away. Siya yung tipong lalaki na kaya magsacrifice ng mga bagay bagay mapatunayan lang niya saking mahal niya ako. Siya yung tipong lalaki na ramdam ko na kahit kailan, hindi ako iiwan. Siya yung tipong lalaki na tunay magmahal ng isang babaenhg katulad ko. ❤

Naisip ko lang, napakaswerte ko pa pala. Kasi ang boyfriend ko, hindi man perpekto, nagkakamali rin, nasakanya parin yung definition ng True Love. Gusto ko lang talaga mag thank You kay God na natagpuan ko siya. Hindi pa naman ako umaasa ngayon na ganyan na siya habang buhay.. Pero ngayon, masasabi kong ginagawa niya ang lahat, hindi lang siya magbago and will still be my Ming many many many years from now. ❤


Swerte pala ako.

Today I made a Promise.

So yeah, today I made one.. to him. It's not that big actually but a promise is a promise. I promised that whenever my ming would come home from work (when we're living together already), I would always greet him:

"How's work ming? Are you okay/tired my baby?"

HAHAHAHAHA. Never thought it sounds funny. :)). Hmm. I will always ask him those questions and give him a kiss on the lips to lessen his stress, frustations and tiredness from work. ❤

PS: When I asked him earlier I was really really really touched by his answer.. "Eto, still doing my best for my baby. :)"

:>

Do you?

I just noticed.. And felt that he doesn't visit any of my social profile anymore. I could feel that he does that everytime.. before. I could tell it because I could feel that he already knew what I was about to say to him. Usually I tweet or status things about myself that's why. XD. Ughh, I just simply feel it. Can't explain it too. Haha. But now.. I don't know. But I really think he doesn't anymore. He doesn't check out on me anymore. Maybe because he already got me that's why. XD.

Oh, well.. I'll still smile. :)